ونيز مخاطب مطاعن خوارج ونواصب را - كه مثل اين هفوات ولى الله بلكه جمله [ اى ] از آن كمتر از آن است - خرافات ناميده ، وايراد آن را به محض حكايت هم سوء أدب وآن را عين كفر دانسته ، به مثل مشهور : ( نقل كفر ، كفر نباشد ) اعتذار كرده ، حيث قال : وآنچه گفته‌اند كه : در حضرت أمير ( رضي الله عنه ) [ ( عليه السلام ) ] هيچ يك از مخالف وموافق ‹ 638 › قدحى روايت نكرده . خبطى ديگر است ; زيرا كه اگر مراد از مخالف أهل سنت اند ، پس كذب صريح است ; زيرا كه أهل سنت معتقدين صحت امامت آن جناب اند ، چرا قوادح روايت كنند ؟ ! واگر مراد خوارج ونواصب اند ، پس ايشان خود دفاتر طويله وطوامير كثيره - مثل چهره‌هاى ظلمانى خود - در اين باب سياه كرده‌اند ، وايراد آن خرافات هر چند در اين رساله سوء أدب است ، اما بنابر ضرورت ، نقل كفر را كفر ندانسته چيزى از كتب ايشان به طريق نمونه نقل مىكند . ( 1 ) انتهى . از اين عبارت ظاهر است كه مطاعن جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) - كه خوارج ونواصب وارد كرده‌اند - عين كفر است ، وچون ظاهر است كه كلام ولى الله در اين مقام مشتمل است بر طعن آن حضرت به وجوه عديده ، پس در كفر أو به تصريح پسرش ريبى باقي نماند .

--> 1 . تحفه اثناعشريه : 227 .